به استقبال 2011 ؛ سال جهاني جنگل برويم

مجمع عمومي سازمان ملل متحد سال 2011 را به عنوان سال بين‌المللي جنگل به منظور بالابردن سطح آگاهي‌ها در ارتباط با مديريت پايدار، حفاظت و توسعه پايدار از جنگل‌ها اعلام كرده است.
در مجمع عمومي سازمان ملل متحد يكبار ديگر با تاكيد مجدد بر تعهد اعضاء نسبت به بيانيه غيرالزام‌آور دستور كار 21 ، از اصول براي توافق جهاني در مديريت، حفاظت و توسعه پايدار از جنگل‌ها به تصويب رسيد.
در كنفرانس محيط زيست و توسعه سازمان ملل متحد، بيانيه ژوهانسبورگ مبني بر توسعه پايدار و طرح پياده‌سازي اجلاس جهاني توسعه پايدار بوده كه در شهر ژوهانسبورگ افريقاي جنوبي در سال 2002 مصوب گرديد. با اشاره به كنوانسيون تنوع زيستي سازمان ملل متحد، كنوانسيون تغييرات اقليمي سازمان ملل متحد، كنوانسيون مبارزه با بيابان در كشورهايي كه داراي تجربه جدي در خشكسالي و يا بيابان به ويژه در افريقا و ديگر كنوانسيونهاي مربوط براي مقابله با پيچيدگي مسائل مربوط به جنگل طرح گرديده است.
از جمله اهداف توسعه هزاره شناخت جنگل‌ها و مديريت پايدار جنگل است كه مي‌تواند نقش مهمي در ريشه‌كن كردن فقر و دستيابي به اهداف توسعه توافق شده بين‌المللي داشته باشد.

يادآوري تصميم شوراي اقتصادي و اجتماعي 2006/230 در 24 ژوئيه سال 2006
با تاكيد بر نياز به مديريت پايدار جنگل از همه انواع جنگل¬ها از جمله اكوسيستم‌هاي شكننده و با اعتقاد باينكه بايد تلاش‌هاي هماهنگ نسل كنوني متمركز بر بالابردن سطح آگاهي در تمام سطوح براي تقويت پايدار، حفاظت و توسعه پايدار از همه انواع جنگل‌ها به نفع نسل حاضر و آينده باشد.
1-    تصميم گرفته مي‌شود كه سال 2011 را بعنوان سال بين‌المللي جنگل‌ها اعلام نمايند.
2-    درخواست از دبيرخانه سازمان ملل متحد و از دپارتمان اقتصادي و اجتماعي براي قرار دادن سال 2011 بعنوان سال خدمت و نقطه كانوني براي پياده سازي در همكاري با دولت‌ها، مشاركت و همكاريهاي بين المللي در جنگلها، منطقه‌اي و سازمان‌ها و فرآيندهاي مربوطه و همچنين گروه‌هاي بزرگ.
3-    دعوت از سازمانها به ويژه سازمان مواد غذايي و كشاورزي ملل متحد به عنوان رئيس همكاري مشاركت در جنگل‌ها به حمايت از پياده‌سازي فعاليت‌ها در سال 2011 .
4-    درخواست از دولت‌ها، سازمان‌ها و گروه‌هاي بزرگ منطقه‌اي و بين‌المللي براي حمايت از فعاليت‌هاي مربوط به سال 2011 از جهت حمايت از فعاليت‌هاي داوطلبانه مربوطه، از طريق لينك فعاليت‌هاي مناسب مربوط به سال.
5-    در ميان كشورهاي عضو، سازمانهاي بين‌المللي و گروه‌هاي بزرگ به منظور تسهيل و ترويج فعاليتهاي سطح منطقه‌اي و ملي مربوط به سال 2011 بصورت داوطلبانه مشاركت را ترغيب كرده و با ايجاد كميته‌هاي ملي و تعيين نقاط كانوني در كشورهاي متبوع خود آن را دنبال مي‌كند.
6-    درخواست دبيركل سازمان ملل متحد به مجمع عمومي در جلسه شصت و چهارم براي آماده سازي گزارش مربوط به سال.
براي سازماندهي بين¬المللي جشنواره فيلم جنگل (IFFF) به مناسبت سال 2011 بعنوان سال بين‌المللي جنگلها، سازمان ملل متحد در حفاظت از جنگلها دبيرخانه (UNFFS) در حال همكاري با جكسون هول و جشنواره حيات وحش مي باشد.
در ماه فوريه 2011 به نمايندگي از 199 كشور در آغاز سال بين‌المللي حفاظت از جنگل‌ها، فيلم‌هايي برنده خواهند بود كه در مقر سازمان ملل متحد در نيويورك ارائه شوند. جلسه نهم از سازمان ملل متحد درجنگل به عنوان بخشي از برنامه رسمي در آغاز سال بين المللي جنگلها برگزار خواهد شد. پس از آن فيلم هاي برنده نيز در سراسر جهان به نمايش در خواهند آمد.
جشنواره بين‌المللي فيلم جنگل با هدف افزايش آگاهي در مورد اهميت جنگل‌ها، ارتباط آنها با مردم و سياره ما را به اشتراك گذاشته و به تبع آن احساس مسئوليت شخصي از براي سرپرستي سبزتر، عادلانه‌تر و الهام بخشيدن به آينده پايدار را افزايش خواهد داد.
 براي سال 2011 بعنوان سال بين‌المللي حفاظت از جنگل‌ها آرمي طراحي شده است كه انتقال تم «جنگل براي مردم» از براي حفاظت و توسعه پايدار از جنگل‌هاي جهان بعنوان نقش محوري مردم در مديريت پايدار در نظر گرفته شده است.
در طراحي و كشيدن تصوير برخي از ارزش¬هاي متعدد جنگل از جمله نياز به چشم‌انداز 360 درجه، جنگل بعنوان سرپناه مردم و زيستگاه تنوع زيستي، يك منبع غذا، دارو و آب با كيفيت و تميز و نقش حياتي در حفظ آب و هواي پايدار جهاني و محيط زيست رعايت شده است.
همه اين عناصر به اتفاق يكديگر اين پيام را تقويت مي‌نمايند: « جنگل‌ها براي بقاء و رفاه مردم در همه جا و براي 7 ميليارد انسان حياتي هستند.»

مهندس مجيد حسني

نامه انجمن اعضاي هيات علمي موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع به دکتر پر همت

جناب آقای دکتر پر همت

 معاون محترم وزیر و ریاست سازمان تحقیقات، آموزش وترویج کشاورزی

احتراما اطلاع دارید که اخبار و اطلاعات رسیده راجع به ایستگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی و در نهایت باغ گیاهشناسی نوشهر این روزها دل همه محققین و کارشناسان دلسوز کشور را به درد آورده است.  متأسفانه به بهانه  توسعه با هدف ایجاد راه یا احداث مسکن مهر (تصرف مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان) و غیره امنیت ایستگاهها و مراکز تحقیقاتی کشاورزی و منابع‌طبیعی کشور و حتی باغهای گیاهشناسی که با ارزشترین ذخایر ژنتیکی کشور محسوب می‌شوند در خطر است. بر سر  باغ گیاهشناسی نوشهر که قدیمی ترین باغ گیاهشناسی کشور و از ذخایر ژنتیکی منحصر به فرد در کشور بود آن رفت که نمی‌بایست. توجیه سردمداران این تخریب دلخراش و آمران و مجریان این حرکت ناشایست توسعه شهر و استان و حل مشکل بیکاری در استان است. اینها نمی‌دانند که بر شاخه نشسته‌اند و بن می برند. در چنین شرایطی و با چنین استدلالی اگر ما اقدام عاجلی نکنیم و چاره‌ای اساسی نیندیشیم چرخهای ماشین توسعه همه ما را زیر چرخ‌های خود نابود خواهد کرد.  اگر اقدامي نکنيم و یا سکوت کنیم آیندگان به يقين ما را که می‌دانیم در نهایت چه بر سر آب و خاک کشور می‌آید و چگونه سرمایه‌های طبیعی کشور را یکی پس از دیگری از دست می‌دهیم نخواهند بخشید. من و شما می‌دانیم که حضور ریز گردهای ناخواسته در آسمان کشور، از بین رفتن دریاچه‌ها و تالاب‌ها، مشاهده سیلابهای مخرب و غیره نتیجه رفتارهای ناشایست بشر با محیط طبیعی و از بین رفتن پوشش گیاهی (به بهانه همان توسعه) است. کاری که به راحتی می‌شد جلوي آنرا گرفت ولی اکنون دیر شده و هزینه‌های میلیاردی و همایشهای بین المللی امروزه چاره ساز نیست. در خصوص دست‌اندازی و تخریب ایستگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی و باغهای گیاه‌شناسی هم وضعیت همین گونه است. از دست دادن این مراکز مهم قابل برگشت و قابل چشم پوشی نیست. ممکن است چاره کار این باشد که قانونی را در مجلس شورای اسلامی به تصویب برسانیم  که تغييرکاربری ایستگاهها و مراکز تحقیقاتی و باغهای گیاهشناسی در هیچ شرایطی امکانپذیر نباشد. لطفا تيمي را مسئول پيگيري اين موضوع مهم بفرماييد. با توجه به زمان‌بر بودن این کارو نظر به بخشی نگری استانداران و فرمانداران و مصوبات استانی (سفر آتي هيأت دولت به مازندران خواهد بود) اقدام کوتاه مدت ممکن است این باشد که توسط وزیر محترم جهاد کشاورزی مصوبه‌ای در هیأت دولت به تصویب برسد که دخل و تصرف در ایستگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی و باغهای گیاهشناسی ممنوع اعلام گردد.  جناب آقاي پرهمت اگر در مورد باغ گياهشناسي نوشهر کوتاهي کنيم ديگر هيچ مرکز و ايستگاهي در اين مجموعه امنيت نخواهد داشت و اين شروع يک تراژدي وحشتناک خواهد بود. با توجه به  مسئوليت جنابعالي، انتظاراتي که از شما در شرايط فعلي داريم بسيار بيشتر از آن چيزي است که تا کنون مشاهده کرده‌ايم.  اگر امروز کاری نکنیم فردا دیر است، درختان ریشه کن شده باغ گیاهشناسی نوشهر را دیگر هیچ کس نمی‌تواند دوباره مستقر کند حداقل کاری کنیم که شاهد ادامه این فجایع زیانبار و يا تکرار آن در مکانهاي ديگري در میهن اسلامی خود نباشیم.

 

 

انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

 

مخالفت صريح رييس كميسيون كشاورزي مجلس با تجاوز به باغ گياه شناسي نوشهر

تخريب باغ گياه شناسي نوشهر را متوقف کنيد
خبرگزاري موج - رييس کميسيون کشاورزي خواستار توقف عمليات تخريب باغ گياه شناسي نوشهر شد.

عباس رجايي، رييس کميسيون کشاورزي مجلس شوراي اسلامي در گفتگو با خبرنگار موج با اعلام اين مطلب اظهار داشت: باغ گياهشناسي با سرمايه هاي ملي ايجاد شده و از ذخاير ژنتيکي ارزشمند کشور است.
وي با محکوم کردن تعرض غير قانوني سازمان بنادر و کشتيراني به حريم اين باغ، تصريح کرد: نمي توان براي اينکه کاري در يک بخش انجام شود، به ساير بخش ها آسيب وارد کرد.
رجايي ادامه داد: به ويژه ذخاير ژنتيکي و تنوع زيستي که در ايران از اهميت زياد برخوردار بوده و داراي ارزش هاي اقتصادي فراوان هستند.
وي گفت: ارزش اقتصادي ذخاير ژنتيکي در حساب هاي ملي منعکس نشده و به چشم نمي آيد اما انتظار از مسئولين حوزه اجرايي اين است که در تصميم گيري ها بي محابا وارد عمل نشوند.
نماينده مردم اراک اضهافه کرد: مسئولين بايد به مسايل مرتبط با ذخاير ژنتيکي توجه ويژه داشته باشند.
رييس کميسيون کشاورزي تاکيد کرد: باغ اکولوژي نوشهر نبايد تخريب شود و با ايجاد جاده کمربندي که به اين باغ آسيب وارد کند، به شدت مخالف هستيم.
وي خواستار توقف عمليات ساخت جاده کمربندي توسعه بندر نوشهر شد و گفت: بايد خسارات وارده به باغ اکولوژي نوشهر جبران شود.
رجايي تصريح کرد: باغ هاي گياه شناسي با پول بيت المال و مالياتي که آحاد جامعه مي پردازند ايجاد شده و حيف و ميل بيت المال به هيچ وجه جايز نيست.

بیانیه انجمن اعضای هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع به مناسبت تخریب باغ گیاه‌شناسی نوشهر

خبر تخریب باغ اکولوژیکی نوشهر در تاریخ 8/8/89 به منظور احداث جاده کمربندی نوشهر توسط اداره کل بنادر و دريانوردي و به دستور فرماندار نوشهر همه محققین، اساتید، دوستداران محیط زیست و دوستداران کشور عزیزمان ایران را داغدار کرد. هجوم گارد اداره کل بنادر و کشتیرانی با باتوم به همراهی لودرها و بولدوزرهای خود به یکی از بزرگترین ذخیره‌گاه‌های ژنتیکی کشور و نابودی بیش از 50000 نهال و درخت و ویرانی بیش از 5 هکتار از باغ ظرف کمتر از یک روز بیشتر به حمله دشمن به مرزهای کشور  می‌ماند. خبرهای رسیده حاکی از این است که تا کنون گونه های با ارزشی از درختان شامل سرو شیرازی، سرو گریان، افرا، شیردار، راش، دارتالاب، توسکا، انواع صنوبر، انواع اکالیپتوس و سایر سوزنی‌برگان در میان درختان نابود شده به چشم می‌خورد. انجمن اعضای هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع ضمن محکوم کردن این حمله بي‌رحمانه به این مجموعه بی نظیر کشور رسالت خود می‌داند که موارد زیر را یادآوری و پیگیری نماید .
1-    اگر چه دادستان محترم حکم توقف تخريب اين مجموعه بي نظير را صادر کرده ولي سرعت عمل نيروي گارد اداره کل بنادر و کشتيراني از سرعت عمل دادستان و نيروي انتظامي منطقه بيشتر بوده که خسارات جبران ناپذيري را به دنبال داشته است. انتظار داريم که  دادستان محترم استان مسببان این جنایت هولناک را در اسرع وقت محاکمه و مجازات نمایند که از این پس هیچکس به خود جرات ندهد بدون هیچگونه مجوزی به تجاوز و تخریب منابع طبیعی و ذخیره گاه‌های ژنتیکی کشور دست بزند.
2-    از ریاست محترم جمهوری کشور می‌خواهیم که مدیرانی که ارزش زیست محیطی این مجموعه‌های گهر بار را درک نکرده و توسعه را فقط در احداث جاده و توسعه فیزیکی به هر بهایی می‌دانند از کار برکنار نموده و خاطیان را توبیخ نمایند.
3-    از وزیر محترم جهاد کشاورزی می‌خواهیم که بیش از پیش نسبت به زیر مجموعه خویش حساس باشند و از هر طریق ممکن برای محکومیت مسببین این جنایت وحشناک اقدام نمایند. جناب آقای دکتر خلیلیان در روز روشن به خانه من و شما یعنی باغ گیاه‌شناسی نوشهر تجاوز شده و بیش از 50000 نهال و درخت را تخریب کرده‌اند. این ضایعه غیر قابل جبران در دوره وزارت شما اتفاق افتاده، لطفا افکار عمومی را در جریان اقدامات خویش قرار دهید.
4-    از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی بویژه نمایندگان استان مازندران و نمایندگان در کمیسیون کشاورزی و منابع طبیعی می‌خواهیم که نسبت به تخریب منابع طبیعی و ذخایر ژنتیکی کشور حساسیت بیشتری داشته و نسبت به حراج این منابع ملی که نسل‌های آینده نیز از آن سهمی دارند بی‌تفاوت نباشند.
5-    از همکاران دلسوز و فداکار خود در باغ گیاه‌شناسی نوشهر تشکر می‌نماییم که برای دفاع از این مجموعه ارزشمند که با زحمت شبانه روزی خود و همکارانشان تهیه شده از هیچگونه کوششی دریغ نکرده و حتی مورد ضرب و شتم و توهین متجاوزان قرار گرفتند و مانع از تخریب بیشتر این مجموعه با ارزش شدند.
6-    از افکار عمومی و تشکل‌های زیست محیطی که نسبت به این فاجعه زیست‌محیطی حساسیت نشان داده و اعلام آمادگی نمودند که در محل حاضر شوند و از ادامه تخریب جلوگیری کنند کمال تشکر را داریم و اعلام می‌نماییم که فعلا منتظر اقدامات قانونی مسئولین مانده و امیدواریم که مسببین این اقدام غیر قانونی و گستاخانه به سزای اعمال خود برسند. اگر چه همه ما می‌دانیم که جبران این خسارت وحشتناک امکان پذیر نبوده و امکان جایگزینی درختانی که قلع و قمع شدند به این سادگی میسر نیست.

انجمن اعضاي هيات علمي موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع

از 5 سال پيش چنين روزي را هشدار داده بوديم!

يادداشتي را كه در زير ملاحظه مي فرماييد، هشدارنامه اي است كه اين انجمن 5 سال پيش صادر كرده بود و پيش بيني چنين روز شومي را براي باغ اكولوژي نوشهر مي كرد.
با هم متن آن را مي خوانيم ...

باغ گياهشناسي نوشهر

″خطر انهدام″

باغهاي گياهشناسي مكانهايي هستند كه مجموعه‌اي از گياهان داراي شناسنامه علمي با نظم و ترتيب خاص و با اهداف مشخصي در آنها كشت و نگهداري مي‌گردند. اين مجموعه‌ها علاوه بر نقش مهمي كه در تحقيقات علوم گياهي، منابع طبيعي و كشاورزي ايفا مي‌نمايند به عنوان آزمايشگاهي براي دانشجويان و محققين اين رشته‌ها مورد استفاده قرار مي گيرند.
امروزه نقش باغهاي گياهشناسي در حفاظت از گونه‌هاي گياهي به عنوان يكي از اصلي ترين وظائف دست اندر كاران كشاورزي و منابع طبيعي به حساب مي آيد. اين مكان‌ها با جاذبه‌هاي طبيعي خود نظر بسياري از گردشگران را به خود جلب مي‌نمايند و از جاذبه هاي گردشگري شهر‌هايي هستند كه اين باغها در آنها احداث شده‌اند.
باغ گياهشناسي نوشهر كه با نامهاي باغ اكولوژي نوشهر و آربراتوم نوشهر نيز شناخته مي‌شود در سال 1333 با هدف انجام مطالعات اكولوژي و سازگاري گونه‌هاي درختي و درختچه‌اي داخلي و خارجي طراحي و ايجاد گرديد. امروزه برخي پايه‌هاي درختي موجود در اين باغ تنها بازماندهاي طبيعي منطقه و از ذخاير ژنتيكي با ارزش به حساب مي‌آيند و لازم است به عنوان آثار ملي حفظ و نگهداري شوند. در اين باغ حدود 650 گونه گياهي ايران و جهان نگهداري مي‌شوند كه برخي از آنها اهميت جهاني دارند و در مناطق ديگر كشور مشابه آنها ديده نمي‌شوند. وجود اين باغ در مركز شهر نوشهر به عنوان يك مجموعه با ارزش فضاي سبز مي تواند منبع توليد درآمد از طريق جلب توريست باشد. با برنامه ريزي كه براي مجموعه‌ باغهاي گياهشناسي كشور به عمل‌ آمده ، تخصيص بودجه كافي براي تكميل آنها و مهيا نمودن فضاي  مناسب براي بازديد عموم ميسر خواهد بود.
   
خطراتي كه اين مجموعه را تهديد مي‌كند

طي دو سال گذشته ايجاد يك راه اختصاصي در دستور كار سازمان بنادر و كشتيراني در شهرستان نوشهرقرار گرفته است. متاسفانه مسير اين راه داخل مجموعه باغ گياهشناسي نوشهر قرار گرفته است. اصولا امروزه در رابطه با توسعه در هر بخش از شهر، اولين مرحله برنامه ريزي ، بررسي‌هاي زيست محيطي و مشاوره در اين زمينه است. متاسفانه در برنامه توسعه فعاليتهاي سازمان بنادر و كشتيراني، ارزانترين و بي دردسرترين راه ( به ظاهر)، قطع درختان بي‌نظير اين مجموعه، در نظر گرفته شده است. لازم به ذكر است كه ايجاد اين راه اختصاصي كه به طول 5/1 كيلومتر و به عرض 30 متر مي باشد نه تنها منجر به قطع تعداد زيادي از درختان كهنسال  و با ارزش بومي و غير بومي مي‌گردد، بلكه عبور تريلي ‌هاي باربري از داخل مجموعه باغ باعث آلودگي شديد هواي منطقه شده و در ختان همجوار كه ذخيره ژنتيكي برخي از پايه‌هاي منحصر به فرد هستند را  مورد تهديد قرار ميدهد. در نتيجه اين مجموعه گرانبها كه نقش ريه شهر را ايفا مي‌كند تبديل به تلي از درختان قطع شده و خشك شده خواهد شد، ضايعه اي كه به هيچ وجه قابل جبران نخواهد بود. در اين قسمت از مجموعه كه براي احداث جاده در نظر گرفته شده است علاوه بر گونه هاي بومي گونه هايي مثل سكويا، لاله‌دار، اروكاريا، كاجهاي مختلف و پهن برگان غير بومي با ارزشي وجود دارد كه جابجايي و جايگزين كردن آنها امكانپذير نمي‌باشد. در اينجا اين سوال مطرح مي‌گردد: چرا توسعه را در بندر امير آباد در همين استان انجام نمي‌دهيم؟ چرا ايجاد راه دريايي مورد بررسي قرار نمي‌گيرد؟ و بالاخره چرا مسيرهاي ديگري كه مستلزم صرف هزينه‌هاي بيشتر مي‌باشد وليكن از نظر زيست محيطي خطر كمتري دارند انتخاب نمي‌شوند؟
انجمن اعضاء هيأ ت علمي موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع با توجه به رسالتي كه بر عهده گرفته است از مقامات محترم مملكتي تقاضا دارد بهر نحو ممكن مانع از تخريب اين ميراث علمي  و فرهنگي كشور شوند و همچنين آمادگي دارد در جهت بررسي گزينه هاي ديگر براي احداث راه همكاري نمايد.

            انجمن اعضاي هيات علمي موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع

در ستايش باغي كه ديگر در نوشهر نيست!

    باغ گياه شناسي نوشهر ديروز مورد حمله طبيعت ستيزاني قرار گرفت كه بويي از رايحه ي خوش محيط زيست به مشام شان نخورده بود ...

    به همين بهانه در اين يادداشت كوشيده ايم تا به قلم سركار خانم دكتر زيبا جم زاد بخشي از ارزش ها و زيبايي هاي اين باغ را براي ثبت در تاريخ انتشار دهيم ...

ادامه نوشته

باغ اكولوژي نوشهر در محاصره طبيعت ستيزان!

    خبرهاي رسيده از نوشهر حكايت از آن دارد كه شوربختانه از روز چهارشنبه تحركاتي آشكار براي پايان دادن به حيات قديمي‌ترين باغ اكولوژي ايران و خاورميانه در نوشهر آغاز شده است. ظاهراً آخرين مقاومت ها در صبح امروز با ورود لودرها به محوطه ي ايستگاه مي‌رود كه شكسته شود ...
    واي بر ما اگر نتوانيم براي حفظ اين سرمايه ملي و تاريخ پژوهشي زنده ايران در حوزه منابع طبيعي دليلي سزاوارانه آورده و آن را از گزند طبيعت ستيزان متصل به قدرت نجات دهيم.
    خبرهاي تكميلي را به زودي منتشر خواهيم كرد.

طرح انتقال آب از دریای مازندران به سمنان! چرا؟

آیا نجات سمنان وابسته به انتقال آب از دریای مازندران است؟!

    حتماً در خبرها شنیده‌اید که به دستور مستقیم رییس جمهور، قرار است بزرگترین طرح انتقال آب نامتعارف خاورمیانه در ایران کلید بخورد؛ طرحی که می‌خواهد 500 میلیون متر مکعب آب شور دریای مازندران را از طریق لوله و تونل از نواحی خاوری‌اش به سمنان برساند تا پس از شیرین کردن مورد استفاده هموطنان عزیز ما در استان سمنان قرار گیرد.
    شایان توجه آن که استان سمنان کم‌تراکم‌ترین استان کشور از نظر شمار ساکنینش است. یعنی در حالی که به طور متوسط سرانه‌ی زمین هر ایرانی 2.3 هکتار است؛ رقم نظیر آن در سمنان به حدود 17.1 هکتار می‌رسد. کافی است این رقم را با همین کشور همسایه، پاکستان مقایسه کنیم که از مرز 0.5 هکتار برای هر پاکستانی تجاوز نمی‌کند. حتا بدون توجه به قلمرو پهناور استان سمنان که سبب شده آن را در شمار یکی از هفت استان بزرگ ایران قرار دهد، از نظر جمعیت، این استان با 570 هزار نفر جمعیت، سی‌امین استان کشور محسوب می‌شود و فقط ایلام را در پایین دست خود با فاصله‌ای اندک می‌بیند.
    در حقیقت از آنجا که سمنانی‌ها سالانه بیش از یک میلیارد و یکصد میلیون مترمکعب آب را در بخش‌های سه گانه کشاورزی، شرب و صنعت مصرف می‌کنند؛ میانگین آب قابل دسترس هر سمنانی با حدود 1927 متر مکعب در سال، بیشتر از میانگین آبی است که سالانه هر ایرانی (حدود 1800 متر مکعب) در اختیار دارد.

    نکته‌ی جالب‌تر آن که اخیراً استاندار سمنان نسبت به هدررفت هنگفت آب در بخش کشاورزی استان ابراز گله‌مندی کرده و راندمان آبیاری را در این بخش 35 درصد عنوان کرده است (که البته می‌تواند حتا اندکی خوشبینانه هم باشد!). ایشان گفته‌اند: اگر فقط حدود یک پنجم (40 هزار هکتار) از اراضی کشاورزی استان را بتوان به سامانه‌های آبیاری تحت فشار مجهز کرد، آنگاه سالانه 110 میلیون متر مکعب در این بخش صرفه جویی می‌شود؛ معنی سخن استاندار محترم آن است که چنانچه فقط تمامی اراضی را در بخش کشاورزی بتوان به این سامانه مجهز کرد؛ آن گاه آب مازادی که صرفه‌جویی می‌شود، به مراتب بیشتر از آن 500 میلیون متر مکعبی است که می‌خواهیم با صرف هزینه‌ای گزاف و تحمل تبعات محیط زیستی و حقوقی جبران‌ناپذیرش از دریای مازندران انتقال داده و شیرین کنیم و لابد پساب بسیار آلوده‌ی آن را هم در دشت کویر تخلیه سازیم!
    حال این پرسش ساده را که در پیشانی این نوشتار نشسته، دوباره تکرار می‌کنم:
    آیا نجات سمنان وابسته به انتقال آب از دریای مازندران است؟!
    آیا برای درک بهتر برخی مسأله‌ها بهتر نیست، منظر دیدمان را تغییر داده و اجازه دهیم صداهایی را بشنویم و تصاویری را ببینیم و مفاهیمی را درک کنیم که تاکنون اجازه شنیدن و دیدن و درک کردن به آنها نداده بودیم؟

محمد درویش