«آرامش خيال، پول نيست!»
خبرنامه ۲۳ - بخش ۳
تريبون آزاد - 1
زنگ خطر براي تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي كشور به صدا درآمده است . از آنجايي كه به گمان نگارنده اين تن رنجور واپسين نفسهاي خود را ميكشد، كوشيدهام تا در اين مجال به آسيبشناسي تحقيقات منابع طبيعي بپردازم.
واي بر آن روزي كه تجربههاي ملموس حاصل از دانش انسان در اعتلاي فكريش بكار گرفته نشود و شعارهاي پرطمطراق خالي از پشتوانههاي علمي، ضامن اجرايي آن شود و گرههايي كه با دست باز ميشوند را بخواهيم با دندان بگشاييم.
تحقيقات در هر زمينهاي، ركن اصلي تفكر و پيشرفت يك جامعه است. چرا كه بودجه پژوهشي كشورهاي توسعه يافته حدود 3 تا 5/2 درصد سهم توليد ناخالص ملي است و حاصل عملي پژوهشهای آنها به چشم برهمزدني، در زندگي شهروندانشان نمود عيني و ملموس مييابد. اين در حالي است كه اين ميزان (بودجه تحقيقات، از سهم توليد ناخالص ملي) در سال 84 در کشور عزیزمان، فقط حدود 60 تا 65 صدم درصد بوده است و همين عامل موجب شده تا محققان ما نتوانند به اهداف و آرمانهاي بلند خويش دست يابند و عملكردها پايين باشد.
مقايسهي نه چندان عادلانهي وضعيت تحقيقات علوم تجربي و بالاخص منابع طبيعي كشور با ديگر همتايان خويش، نشان ميدهد: در سامانهاي فعاليت ميكنيم كه محقق آن ابتداييترين سازوكارهاي لازم براي تحقيقات را كه همانا آرامش فكر از دغدغههاي گوناگون است، ندارد. اشتباه نشود! آرامش خيال، پول نيست. بلكه اطمينان از تأمين ابزارها و لوازمي سختافزاري است كه به واسطهي آن يك پژوهشگر از تمركز و فراغت لازم براي حركت در مسير تحقق پروژه تحقيقاتي خويش بهرهمند باشد نه اينكه مجبور باشد خود به هر سوي رو بزند تا يك ليوان آب مقطر آزمايشگاهش را با رفتارها و سلوكي غيرمعمول! تأمين كند تا شاید تحقیقات ما بتواند به صفت «کاربردی و مشتریمداري» نايل گردد؛ موضوعي كه در بخش دوم اين تريبون بيشتر به آن ميپردازم.
حمیدرضا عباسی
